๑๐๓.นิทานเซน…เรื่อง “ต้นไผ่กับสายลม”

มีนาคม 2, 2018 | เปิดอ่าน 72 | คอมเม้น 0

ต้นไผ่กับสายลม
นิทานเซน…เรื่อง “ต้นไผ่กับสายลม”
=========================

บนภูเขาสูงเทือกหนึ่ง มีต้นไผ่ต้นหนึ่งได้ผลิดอกออกใบบานสะพรั่งเป็นที่ล่ำลือถึงความงดงามกับผู้คนที่ได้พบเห็น

ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ใบไผ่ได้เอ่ยขึ้นว่า “การที่ต้นไผ่มีชื่อเสียงนี้เพราะตนเป็นสำคัญ เป็นเพราะใบที่เขียวสดจึงทำให้ต้นไผ่ดูมีชีวิตชีวา”

ขณะที่ใบไผ่พูดยังไม่จบ ดอกไผ่ ก็เอ่ยขึ้นว่า “เป็นเพราะดอกไผ่ต่างหาก ดอกไผ่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นยาก คนที่มาชื่นชม เขามาชื่นชมความมหัศจรรย์ของดอกไผ่ ”

“เปล่าเลย ยอดไผ่ต่างหากที่งดงามพวกเจ้าไม่เห็นเวลาสายลมมา แล้วเราลู่ลมเหรอ อ่อนช้อยสวยงามที่สุด ผู้คนชอบตรงนั้นแหละ ” แว่วเสียงแทรกมาจากยอดไผ่

ในขณะที่ทุกส่วนของต้นไผ่กำลังถกเถียงกัน ต้นไผ่ซึ่งอยู่กับกอไผ่มานานได้แต่ยืนนิ่ง อย่างอิดหนาระอาใจ แต่ก็อดเปรยๆไม่ได้ว่า “อาจจะเป็นเพราะปุ๋ยไผ่ด้วยกระมัง” พูดพลางชำเรืองมองดูเศษใบไผ่ กิ่งไผ่รุ่นเก่าๆ ที่ล่วงลงไปเป็นปุ๋ยไผ่

พอต้นไผ่พูดจบ ใบไผ่ ดอกไผ่ และยอดไผ่ยู่ในอาการสงบ และนิ่งคิดตาม

แต่ไม่ทันที่จะเข้าใจความหมายที่ต้นไผ่สื่อสาร ทันใดกลับมีลมพายุใหญ่พัดมาครั้งเดียวอย่างหนัก ทำเอาใบไผ่ ดอกไผ่ กิ่งไผ่ ร่วงลงไปกองรวมเป็นปุ๋ยไผ่ คงเหลือแต่ต้นไผ่ที่ยืนอย่างเดียวดายและเฝ้ารอใบไผ่และดอกไผ่รุ่นต่อๆไป

ปัญญาเซน : ทุกสรรพสิ่งย่อมพึ่งพาอาศัยและเป็นประโยชน์ซึ่งกันและกันตามธรรมชาติ…ไม่มีสิ่งใดที่จะยั่งยืนคงทน ทุกสิ่งในโลกนี้ล้วนเป็น “อนัตตา”

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *

คุณอาจจะใช้ป้ายกำกับและคุณสมบัติ HTML เหล่านี้ได้: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>